دل نيست که در روي غم دلدار نگنجد

شاعر : امير خسرو دهلوي

سندان بود آن دل که در او يار نگنجد دل نيست که در روي غم دلدار نگنجد
گر سوخته‌يي از دل افگار بنالد اي آنکه ز دردت خبري نيست مکن عيب
عيبي نتوان کرد که بيمار بنالد خسرو اگر از درد بنالد چه توان گفت
خيزد بسي اما چو تو چالاک نيفتد در عرصه‌ي بستان جهان سرو قباپوش
کاحوال جهان جمله به يک حال نماند آسان شود اين مشکل درويش تو امشب
فريب صيد باشد خواب صياد تغافل کردنت بي‌فتنه‌يي نيست
به گردان ليک قربان کن نه آزاد مرا گرد سران چشم بيمار
نمي‌دارم روا کز من کني ياد چو ياد عاشقان در دل غم آرد
من از تو جور خواهم ديگران داد چو ذوق عشق‌بازي مي‌شناسم
که هنگام وفا خوش نيست فرياد دلا وقت جفا فرياد کم کن
اگر با خود نداري سنگ فرهاد مکن خسرو حديث عشق شيرين